Στο τελευταίο μας βράδυ ενάντια..

2019-01-24

24 Ιανουαρίου 2019

Σα να είναι το τελευταίο μας βράδυ.. Σα να είμαστε σε κελί και το ξημέρωμα θα έρθουν να μας πάρουν για τη θανατική ποινή.. Για την εκτέλεση..
Και είναι αυτές οι ώρες μια ολόκληρη ζωή.. Μια ανασκόπηση κι ένα όνειρο κάνουμε. Κοιτάμε το τι μας έφερε εδώ και ονειροβατούμε σα να θέλουμε να πραγματώσουμε αυτά που ποτέ δε θα ζήσουμε.. Ο φόβος κάνει ψυγείο το άδειο δωμάτιο και γελάς να τον νικήσεις. Η ανάσα τρέχει κατοστάρι και μια ζαλάδα θολώνει τη ματιά. Δε βλέπεις πια, μόνο αισθάνεσαι.. Χάνεσαι, ως εδώ λες και σωριάζεσαι... Ένα χέρι σε σηκώνει από το πάτωμα για να συνέλθεις.. Δεν τον ξέρεις αλλά είσαι εσύ. Ο άλλος εσύ δηλαδή. Ένας ακόμα αδερφός που έχει γίνει το στομάχι του κόμπος ένα χρόνο τώρα. Στέκεσαι όρθιος και ξάφνου το κρύο δωμάτιο έχει γεμίσει κόσμο.. Δεν ήταν ένα χέρι που σε τράβηξε από το χείλος της παράνοιας που ο φόβος προκαλεί αλλά πολλά ! Περνάς ένα-ένα τα πρόσωπα να τα αποθηκεύσει ο νους.. Ο Γιάννης, η Μαρία, ο Παναγιώτης, ο Λευτέρης, ο Χρήστος, τα παιδιά από το Κιλκίς, τη Σάμο, την Πάτρα, την Καβάλα, οι φίλοι από την Κρήτη ως την Κομοτηνή και από τα Γιάννενα ως τη Ρόδο, τα αδέρφια από τη Θεσσαλονίκη που σου λέγαν έλα στο σπίτι μου να μείνεις να ξαποστάσεις.. Τι έχουμε ζήσει.. Τι έχουμε περάσει ο ένας στο πλάι του άλλου..! Γίνονται όλα οικεία τόσο που ξέχασες τι ξημερώνει. Η ανασκόπηση τώρα έγινε γλέντι και χαρά, μέχρι που κοιτάς την πόρτα, τα δεσμά σου από τη μια και το φεγγάρι να ξεμακραίνει από την άλλη.
Φτάνει η ώρα.
Λίγο πριν θα μας ρωτήσουν αν έχουμε μια επιθυμία ακόμα ..
Ναι ! Έχουμε !
Η Μακεδονία είναι Ελλάδα ! Θα το ουρλιάξουμε αύριο ! Θα αφήσουμε τις φωνητικές μας χορδές στην πλατεία τα φυσικά μας δάκρυα μας στον άγνωστο στρατιώτη κι αυτά που πάλι θα μας προκαλέσετε με το νέφος της δειλίας σας θα γινουν ποταμοί στους γύρω δρόμους .. Κι όταν πιστέψετε τρομάρα σας πως έχετε κερδίσει με το κεφάλι μας ψηλά θα κοιτάξουμε ίσια εμπρός, περήφανα και ελληνικά ! Δε φοβόμαστε ! Έχετε τελειώσει... Θα πάρουμε την χώρα μας πίσω.. θα την κρατήσουμε αγκαλιά σα τη μάνα μας, που την πληγώσαμε με την ανοχή μας.. με την αδιαφορία μας.. με τον ωχαδερφισμό μας !!!
Δε γυρίζουμε πίσω !!!
Θα νικήσουμε γιατί καταφέραμε να κάνουμε όλη τη χώρα μια γροθιά ! Εμείς, Ελλάδα μου και αύριο εκεί !!!