Στις 17 Νοέμβρη, η σημαία και η υπερηφάνεια

2019-11-17

17 Νοεμβρίου 2019

Η Ελληνική σημαία, η εθνική υπερηφάνεια και το ημερολόγιο στις 17/11.

Έρχεται μια μέρα που όλοι συμφωνούμε τελικά.
Στη βάση, στο τι έχει σημασία.
Στο ότι υπάρχει κάτι ιερότερο από το εγώ μας, από το περαστικό μας παρόν ή τον εγωισμό της φευγαλέας μας παρουσίας σε αυτό τον κόσμο. Αυτό το ιερότερο ήταν, είναι και θα είναι η Πατρίδα και αυτή η χθεσινή ημέρα ήταν η 17η Νοέμβρη.
Αφήνω τις ιδεολογικές αναταράξεις. Στην άκρη αυτές. Την ουσία θέλω και κάνω το πείραμα. Αφαιρώ τα δηλητηριώδη συστατικά. Χωρίς την καπηλεία των Αγώνων από τους αρχικώς εναντιωθέντες και εν κατακλείδι παρουσιάζοντες εαυτούς ως σουπερήρωες της Πατρίδας, χωρίς τους λάτρεις της κομματοκρατίας και του προσωπικού συμφέροντος, χωρίς τους δούλους της νέας τάξης που με τις εμετικές τους κυβιστήσεις μπαίνουν μπροστά στις πορείες, μένει κάτι. Αναρωτιέστε τι;
Διαβάστε στους σύγχρονους τοίχους μας με τη δική μας ιστορία. Διότι ότι γράφουμε μένει και πέραν του αλληλοσπαραγμού ξεγλιστρά τελικά και το ουσιώδες..:
« Κάποιοι πέθαναν για να είσαι εσύ ελεύθερος...» «Με το αίμα τους έγραψαν τη λέξη ελευθερία..» « Οφείλουμε να σεβόμαστε τους νεκρούς που πρόταξαν τα στήθη τους για τη δημοκρατία» «Δόξα και τιμή τους Ήρωες» « Η θυσία δεν πρέπει να λησμονηθεί» «Οδηγός του μέλλοντός μας οι νεκροί μας» « Κάτω η χούντα σε κάθε της μορφή» « Ψωμί, παιδεία, ελευθερία » « Οι Αγώνες του λαού δεν τελειώνουν..» «Τσακίστε το φασισμό».

Αδέρφια ακόμα κι αυτοί που σωπαίνουν με το έπος του 40 ή ..λείπουν από την Αγία εθνική παλιγγενεσία του 21, χθες αυτά έγραψαν. Αυτά που τα μέμφονται στα μεγάλα εθνικά και ιστορικά ορόσημα της Πατρίδας. Κι ας ξέρουν πως προδίδονται από εκείνους που τους οδηγούν σε ιδεολογικές εμμονές ενώ οι ίδιοι πλουτίζουν πουλώντας τις ιδέες τους για απολαύσεις. Απολαύσεις μεγάλες. Φιλαργυρία, φιληδονία, φιλοδοξία. Αυτά δηλαδή στα οποία αντιστέκεσαι με του Χριστού την Πίστη, κι εξυψώνεσαι δια της ταπείνωσης ! Και νικάς ! Και τότε μέσα σου αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι. Νιώθεις τι σπουδαίο δώρο είναι για τη ζωή σου το πνευματικό στήριγμα της Χριστιανοσύνης και πόσο φωτεινός φάρος η ιστορική σου διαδρομή ως Έλλην. Και καταλαβαίνεις. Καταλαβαίνεις σιγά σιγά τι είναι αυτό για το οποίο ζεις κι αξίζει να πεθάνεις.
Τώρα ξέρεις.
Ναι αδέρφια. Κάποιοι αγωνίστηκαν. Από τα γεγονότα της Νομικής ακόμα πριν το Πολυτεχνείο. Από τις γειτονιές. Από τις παρέες και τις οικογένειες. Γιατί έχουν στο αίμα το φρόνημα το ελληνικό. Το αγωνιστικό φρόνημα το εξ´ορισμού συνυφασμένο με τους Έλληνες. Και τις αξίες που δεν μετριούνται και είναι πάντα για τους Έλληνες πάνω από την κάθε αρχή που εξουσιάζει χωρίς αυτές.
Χθες, σε μια επέτειο για μια εξέγερση γεμάτη Ελληνικές σημαίες τότε, εμείς είδαμε πάλι πολύχρωμες και άλλες σήμερα. Και αντί για τα μηνύματα που γράψαμε στους ψηφιακούς μας τοίχους άλλα λέγαν τα ιδεολογικά πλακάτ των καπηλευτών. Και αυτό που εξύψωσε το ηθικό μας και υπενθύμισε σε όλους μας το πείσμα, την πάλη, τη μαχητικότητα, το σεβασμό και την υπερηφάνεια του λαού μας ήταν απ´αλλού φερμένο. Από το Λονδίνο. Όταν ο Στέφανος Τσιτσιπάς έκανε το τελευταίο σερβίς του τελικού των τελικών. Και τότε όλα όσα θα έπρεπε να μας θυμίσει η επέτειος του Πολυτεχνείου πέρα κι έξω από κάθε ιδεολογία στην Αθήνα, μας το θύμισαν η στάση του και τα λόγια του ιδίου καθώς και του πατέρα του έπειτα από την επική νίκη.

Όσο ακόμα κυνηγάμε το νόημα και τους ορισμούς σε αυτή τη χώρα με ξεροκεφαλιά και με τεχνητή άγνοια του ένδοξου παρελθόντος μας, ας ευχηθούμε ο ένας στον άλλο καλή λευτεριά με Πίστη.!

Κ.Καραγιάννης