Καλό ταξίδι Νάνο Βαλαωρίτη

2019-09-13

13 Σεπτεμβρίου 2019

Υπάρχει ο τρόπος να είσαι κοσμοπολίτης με εθνική συνείδηση. Λόγιος και λογικός. Ποιητής, στην απλότητα βουτηγμένος και μέγας συνάμα.

Ο Νάνος Βαλαωρίτης πέτυχε αυτό που ίσως φαίνεται απίθανο στις μέρες μας. Γύρισε όλο τον κόσμο και κέρδισε τη μέγιστη αναγνώριση με ένα και μόνο εφόδιο. Όχι το έργο του, τη δημιουργική ματιά, το χάρισμα του λόγου σε δυο και τρείς γλώσσες ή το ταλέντο της γραφής του. Αυτά έπονταν κι εκείνος το γνώριζε. Το εφόδιο ήταν το ελληνικό πνεύμα ! Μάλιστα. Υπήρξε πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού από τους μεγαλύτερους. Ο Νάνος Βαλαωρίτης κατάφερε με την τέχνη του λόγου του ποτισμένη με την ελληνική ψυχή ανα τους αιώνες να δημιουργήσει έργα που τον κατέταξαν ως ομότιμο στις τάξεις των λόγιων σε όλο τον κόσμο. Δεν απέταξε την ελληνική του συνείδηση και το κοινό αντιληπτικό σύστημα της πατρίδας για να το πετύχει. Δεν στρογγύλεψε το λόγο του ούτε βούτηξε στον ενδοτισμό για να καλύψει το πρότυπο του φάλτσου καλλιτέχνη που κυριαρχεί στις μέρες μας και αποτελεί κατά τους σοφούς της νέας τάξης το μόνο δρόμο προς την αναγνώριση ή τη δικαίωση. Με απλά λόγια ο Νάνος Βαλαωρίτης μέσα από την ποίηση, την πεζογραφία, τα άρθρα και τα δοκίμια του εξύμνησε τον Ελληνισμό και πάλεψε για την περιφρούρηση της ιστορικής διαδρομής του έθνους. Πάντα με αμεσότητα κατάφερνε να φωτογραφήσει μέσω της πένας του την κάθε εποχή. Ακόμη κι όταν τον αγνοούσαν στην Ελλάδα εκείνος έγραφε στο εξωτερικό αιχμηρά πολιτικά άρθρα τα οποία και διαβάζονταν παρόλο που δεν περιείχαν τον απαραραίτητο ραγιαδισμό για να δημοσιευτούν. Και είχε γράψει για όλα ο Νάνος, και μέσα σε αυτά και για τη Μακεδονία μας, και για την Ευρώπη, και για την αντιπαλότητα με την οποία μας περιτριγυρίζουν για να μας άλλοιώσουν την ελληνική μας συνείδηση.

Αποχαιρετώντας τον σήμερα ας θυμηθούμε τα δικά του λόγια κι ας διδαχθούμε από αυτά. Ας μελετήσουμε κι ας κάνουμε επιτέλους τους αγώνες μας, μικρούς και μεγάλους, ποιήματα που θα λειτουργούν ως μεγεθυντικοί φακοί για να τους αναδείξουν. Να βάλουμε την τέχνη ως την καλύτερη φωτογραφική μηχανή που θα παγώνει τις στιγμές για να τις βλέπουν οι επόμενοι και να διδάσκονται μέσα από τις εικόνες. Κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς.

Γιάννης (Νάνος) Βαλαωρίτης, 1921-2019

Απόσπασμα από το άρθρο-προφητεία "the occupy Germany movement"

«Γιατί όμως τόση προσοχή σε μας και τόση αντιπαλότητα συνάμα; Πιστεύω ότι φταίει το γεγονός ότι υπάρχει μια κάποια ελληνική συνείδηση εδώ σε μας, έστω και παρεξηγημένη και στρεβλωμένη αλλά ενισχυμένη από την ίδια γλώσσα που μιλήθηκε και γράφηκε και επιβίωσε 4000 χρόνια. Ένα ζωντανό απολίθωμα. Και αυτό είναι σκάνδαλο και καλύτερα να παραμεριστεί. Να θεωρηθεί ένα ασήμαντο περιθωριακό φαινόμενο όπως η επιβίωση μιας απόμερης διαλέκτου κάπου στον πλανήτη. Αλλά δεν είναι έτσι γιατί πίσω μας υπάρχουν τρεις ή τέσσαρες λαμπρές περίοδοι μεγάλου πολιτισμού. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι εύκολη βορά για ανθρωπολόγους κοινωνιολόγους ψυχολόγους, και δημοκόπους ιστορικούς που μας αμφισβητούν. Γιατί όπως δήλωσε γύρω στο 1879 ένας πρωθυπουργός της Αγγλίας, οι Έλληνες παρά είναι έξυπνοι να τους αφήσουμε να γίνουν μεγάλο έθνος, και να μας κάνουν αντίπραξη στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Και χρησιμοποίησαν τους Τούρκους συστηματικά εναντίον μας».

Καλό Παράδεισο.

Κ.Καραγιάννης